Alam mo, ramdam talaga ng lahat ngayon na mahal ang gasolina. Isang Jerry can na 20 litro pa lang, halos kalahati na ng budget ng pamilya sa isang linggo. Kaya’t may mga anak na minsan hindi na nakakapasok sa klase. Sinasabi nila sa magulang, “Ma, wala na po akong pamasahe.” Totoo naman, pero minsan nagiging excuse na rin para makaiwas sa hirap ng biyahe. Bukod sa mga anak, ramdam din ng mga magulang ang epekto ng pagtaas ng petrolyo. May mga opisina at paaralang ginawang 4-day working week at work-from-home setup. Praktikal ito, kasi hindi na kailangang bumiyahe araw-araw. Pero siyempre, naapektuhan din ang mga plano ng pamilya. Dapat sana, bakasyon na, pero dahil mahal ang pamasahe sa barko, marami ang hindi nakaalis. Kaya pinipili na lang ang essential travel—yung talagang kailangan lang. Imbes na magbakasyon, nagluluto na lang sila ng espesyal na hapunan sa bahay. Napilitan ang mga magulang na magplano kung paano sila makakatipid at kung anong bonding ang puwedeng gawin sa bahay. Habang sabay-sabay silang kumakain ng nilutong hapunan, nare-realize nilang ang pagkakaisa ang tunay na lakas ng pamilya. Kapansin-pansin din, kahit noong Holy Week, kakaunti ang mga bakasyonista. Ang mga resort na dati’y puno ng tao, ngayon ay tahimik. At hindi lang sa bakasyon ramdam ang epekto—pati sa mga seryosong bagay tulad ng accreditation, ginagawa na lang online. Ibig sabihin, lahat nag-aadjust, lahat nagtitipid, lahat nag-iingat. At sa huli, bumabalik tayo sa kasabihang “Nasa Diyos ang awa, nasa tao ang gawa.” Oo, mahirap ang sitwasyon, pero kung marunong tayong mag-adjust, magtipid, at dumiskarte, may paraan para makatawid. Ang pagtaas ng presyo ng gasolina ay mabigat, pero hindi ito katapusan ng ating mga plano, kundi paalala na mas matibay tayo kapag nagtutulungan. Kaya kahit mahirap, basta sama-sama, kaya natin ‘to!